10 Mart 2014 Pazartesi

İLAHİ ADALET !

Konu ne olursa olsun , verdiğin  ^^üzüntü^^  ve  aldığın  ^^ah^^ bir cam parçasından daha keskindir.Dönüp dolaşıp üzerine basarsın.Kime ne yaparsan bir gün aynısını yaşarsın.

3 Mart 2014 Pazartesi

2 Eylül 2013 Pazartesi

BİR GÜN EVİ DÜZENLERKEN - MERAL OKAY


Bir gün evi düzenlerken fark ettim.


Bir de baktım ki, benden çok Yaman'ın eşyaları var.Küçük küçük poşetlerle sızmıştı. Aşk bir sızma halidir.

Yaman o kadar temiz bir adamdı ki ona kızamazdınız. Bir o kadar da yiğitti. Ben derdim ki; bu adam ne zaman yorulacak! Meğer acelesi varmış. Herşeyi o kadar yoğun, hızlı ve coşkulu yaşıyor ve yaşatıyordu ki büyüleyici bir şeydi bu. Ben köşeleri çok olan bir insandım. Yaman beni eğitti. Aşk kendinden vazgeçme halidir, kendi benliğini ezmeden 'biz' olabilme halidir.

İnsan egosu denetlenmesi en güç şeydir. Bunu ancak aşk becerebilir, sadece aşk ile üstünden atlayabilirsiniz. Biz birbirimize karşı çok saygılıydık. Eee bazen de sıkılırdık, hele üç beş aydır bir aradaysak birbirimizin gözüne bakardık, önce kim gidecek diye, böyle nefes molaları da verirdik. Döndüğümüzde yepyeni bir enerji ve hasret bekliyor olurdu bizi. 

Aşk bazen de bir kıyamama halidir. Şunu çok açık yüreklilikle söyleyebilirim, o benden daha iyi bir insandı. O kadar bebek, o kadar adam, o kadar temiz, onun kadar beklentisiz, onun kadar temiz yaşamayı öğrenmeye çalıştım. Buradan bir öğretmen öğrenci ilişkisi anlaşılmasın. O, o kadar ahlaklı ve temizdi ki, yaşam biçimi ve duruşu karşısında başka türlü olamazdınız. Onun yanında kirli kalamazdınız. Böyle bir şölen gibi, bir lunapark gibi sevdalık yaşayınca bu görkemi taşımayan her şey bir çadır tiyatrosu gibi geliyor insana. 

Bu ateşle yanma hali o kadar derinden, için için yanıyor ki, dönüp bir başka ölümlüyü yakmaya içi elvermiyor insanın. Yaman’la her günümüz sevgililer günüydü. Eşine bu kadar çok çiçek getiren bir adamı daha analar doğurmamıştır. Biz birçok defa sabah uyanıp birlikte gün doğumunu seyreder, ne bileyim çingene vapuruna binip sabah erken boğaz’ı turlardık. 

Bugün eksik olan ne? Bu topraklarda eksik aşk ve mutluluk kutsanmaz, ayrılık ve acı kutsanmıştır.Birlikteliklerdeki tutku kutsanmaz da, ayrılıklardaki tutku kutsanır hep.

Yaralarıyla mutlu olmaya daha yatkın bir kültüre sahibiz biz.

MERAL OKAY 

6 Mayıs 2013 Pazartesi

ANNELER GÜNÜ İLE BİRLEŞEN DOĞUM GÜNÜM

Geçen sene yaş 35 yolun yarısı eder.Dante gibi ortasındayız ömrün dedikten sonra bir sene daha geçti .Ve bu sene anneler günü ve doğum günüm aynı tarihte .Bu bir senede yaşadıklarımı düşününce ...sevinçler ...mutluluklar...acılar ..gözyaşı ...sağlık anlamında çok ciddi 2 kere sınanmalar ....vefasızlıklar ...

Geriye sadece bazı şeylerden kurtulduğum için şükür ve gördüklerim yaşadıklarımın sonucundan kimse için kendini parçalamanın bir anlamı olmadığını daha iyi anladım .Herkes o kadar çok alışmış ki  kendi cehennemlerini başkalarının hayatlarında sınamayı !

4 sene önce anneler gününde anneme yazdığım yazımı  geleneksel olarak bu senede yayımlamak istedim.Hala en çok okunan yazımdır .Ki 2 tane annesiz çocuğun ayrı ayrı senelerde  yorum yapması ve mail adreslerini bırakmamaları hala içimde derttir ! Keşke ulaşabilseydim kuzulara 

Hakkını asla ödeyemeyeceğim , dünya iyisi , şahsına münhasır , güzel yürekli  annemin  ve tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.

Ve yapımda ve yayında emeği geçen ( annem ve babam :) ) herkese çok teşekkür ederim. 36.yaşımda hayallerimin gerçekleşmesini ama en önemlisi sağlık ve huzur diliyorum 

Annem için 2009 senesinde yazdığım yazım :

 Söze nerden başlayacağımı bilemedim annem.konu sen olunca kelimeler yeterli kalmıyor seni anlatmaya :) şahsına münhasır bir kadınsın...

insan belli bir yaşta bazı şeylerin önemini anlayamıyor yaşının getirdiği durumlardan dolayı.bazen isyankar oluyorsun bazen siz beni anlamıyorsunuz diyorsun bazen offff anne gene başladın oluyor :)

insan belli bir yaştan ve bazı yaşanmışlıklardan sonra olayları daha farklı değerlendiriyor.eskisi gibi olaylara daha sert yaklaşıp ani tepkiler vermiyor.şairin dediği gibi acılarda sevinçler gibi olgunlaştırıyor insanı.olayları geldiği gibi karşılamayı öğreniyorsun.daha hoşgörülü olmayı daha sabırlı olmayı öğrenirken bunları herkese değil gerçekten bunu hak edenlere vermeyi hayat sana öğretiyor insana.sonuçlarının belkide kötü olacağı bir olayda bile insan bazen gülebiliyor.olayı espriye vurabiliyor

hani senin bana yıllardır söylediğin bir şey var- insan ruhunu terbiye etmesini öğrenmeli...-

işte annem eğer bugün çok daha fazla sabırlıysam, insanları olduğu gibi kabul etmeye çalışıyorsam , yaşadığım zor dönemlerde gülebilecek bir yön bulabiliyorsam , bir çok kişi beni gördüğünde annenin kızı olduğun nasıl belli her yönden şeklinde övgü dolu sözler duyuyorsam , yeri geldiğinde susmanında büyük bir erdem olduğunu anladıysam , özel hayatımda yaşadığım zor günlerde biliyorsam annem her zaman benim yanımda bana her yönden destek , nefes alamayacak durumda olduğumda sana telefon açıp sesini duyup rahatlayabilmek için güya belli etmeden daha ilk anne dediğimde sen anında neyin var dediğinde sana olan hayranlığım her seferinde daha fazla arttığını düşünüyorsam , küçükken en çok sevdiğim şeylerden biri olan karıncaları seyrederken bile benimle birlikte seyredip beraber güldüğümüz için :) beni deli kızım diye sevdiğin için ,ben seninle ne yapacağım derken sesindeki o sıcaklığı anne kokusunu bile bana telefonda hissettirdiğin için , ameliyat olduğumda gözümü daha tam açamadan alnımda hissettiğim o sıcak anne elini alnıma koyup okşayıp beni sakinleştirirken sesindeki o endişeli ,ağlamamak için güçlü durmaya çalışıp sesindeki titremeyi engellerken ^^burdayım yavrum^^ dediğin için , bana destek olurken herkese her şeye karşı benim arkamda olup her koşulda ben senin yanındayım yavrum dediğin için ....

daha milyonlarca sayamadığım şey var annem .sana ne kadar teşekkür etsem azdır annem.iyiki benim annemsin.varlığın her zaman bana güç verdi...senin kadar eğlenceli bir annem olduğu için çok şanslıyım :) ben ağlarken bile söylediğin tek bir cümle ile beni gülme krizlerine sokan , dışarı dolaşmaya çıktığımızda mutlaka eğlenceli bir olay yaşatan , çok güzel,yürekli,çok fedakar,güleryüzlü,adaletli,yetenekli daha bir sürü sıfatın karşılığı sensin annem ..
.
o anne kokun dünyalara bedel.senin gibi bir anne olmayı başarırsam evlatlarıma daha ne isterim hayattan ...iyiki benim annemsin...seni çok seviyorum annem...anneler günün kutlu olsun

kardeşimin dediği gibi annneeeciiiiğiiimmmm:)
annem bir parça var ...lütfen dinle.kayahan-ipek acar ın ninni parçası ...çocuğum olup bu ninniyi söyleyeceğim günler gelecek mi annem ?

21 Mart 2013 Perşembe

ZAYIFLATAN ÇİKOLATA !

 Bir kaç hafta önce tv da dietisyen Selahattin Dönmez in ani tatlı krizleri için verdiği bir tarifi izledim .Adı zayıflatan çikolata ! Başka bir tarifi ise marmelattı .Ben hemen denemek istedim ama küçük bir hata yaptım.Malzemeleri aldım ve yapmaya başladığımda acaba hangisi hangisine konuluyordu düşünürken ani kararla birden malzemelerin hepsini karıştırmaya başladım :) Sonuç ? Muhteşem oldu 

Asıl tarifte sadece hurma ( etli olan çeşidi) , kakao, ceviz, süt ve vanilya vardı .Ama ben marmelat tarifi için aldıklarımıda koyunca tadı nefis oldu.Ve bence özellikle çocuklu aileler için çok faydali besleyici bir yiyecek oldu .
Ben içine hurma,siyah üzüm,çekirdeksiz ekşi erik,kayısı ( ister gün kurusu ister açık renkte olan çeşidi) ,incir ( allerjisi olmayanlar için ) , kakao,birazcık tarçın ,vanilya ,fındık koydum...

Bu malzemelerin hepsini blenderın içine koyun .Normal tarifte hurma suda bekletiliyor ama eğer etli hurmaysa gerek yok.Çünkü yarım çay bardağı süt koyulduğu için yumuşuyor .Tüm malzemeler yarım çay bardağı süt ( kıvam isteğe bağlı değişebilir) ve 2-3 çorba kaşığı dolusu kakao ile parçalanır ..Koyu krema kıvamında olacak .Ve ekmeğin üzerine sürülüp yenir afiyetle :) 

Şunu keşfettim hurma özellikle benim gibi insülin direnci olanlar için tatlı krizleri olduğunda hemen isteği bitiriyor .Bir tanesi bile yetiyor .Ki ben 35 senedir 2 kez yemiştim.İlkinde sevmedim ama geçen sene içine ceviz konulup ikram edildiğinde tadını çok sevdim .

Çocuklar için çok besleyici yararlı ve hiç bir yararı olmayan  nutella yedirmektense bunu yedirmek veya yemek çok daha sağlıklı.İçine kendi zevkinize göre ne isterseniz koyabilirsiniz 
Mutlaka deneyin pişman olmayacaksınız . 

Marmelat ve zayiflatan çikolata tarifi için link şu 


28 Ocak 2013 Pazartesi

YORGUN , KIRGIN KELİMELER...

Her fırtınadan , yağmurdan sonra güneş açar mı ?
Hep mi yorgun , kırgın kalır bazen içindeki kelimeler ? 

26 Kasım 2012 Pazartesi

BEBEK,DOĞUM VE DOĞUM GÜNÜ KURABİYELERİ












Bu verdiğim uzun arada yaptığım kurabiyeleri paylaşmak istedim.1 yaşına basacak olan dünya yakışıklısı Erkut'un doğum günü teması çok sevdiği yeşil renkteki vosvos arabası oldu ve bende buna uygun kurabiyelerini hazırladım.

Ve dünyaya gözlerini yeni açan minik Kaan için annesinin arkadaşları hastanede ikram edilmek üzere mavi beyaz renkte kurabiyeler istediler .Ama tadını beğendiği için Kaan ' nın annesi hemen yemeye başlamış misafirlerden önce :)

Hem Erkut a hem Kaan a sağlıklı huzurlu bir ömür diliyorum

BEBEK KURABİYELERİ




12 Kasım 2012 Pazartesi

KALDIĞIM YERDEN ...

İlk kez bu kadar ara verdim ...sebepleri belki çok belki az.
En son Haziran da yazmışım.Ki hiç bu kadar uzun süre ayrı aldığım olmadı.
Bazen içimdekileri dökmek istedim..bazen istemedim .Kaldı bende ...ruhumda
Ama bu sene benim için bir çok anlamda zor bir sene oldu.Özellikle sağlık anlamında
Mart ayında yaşadığım allerjik şok ...üstüne 1 ay önce yaşadığım çok istediğim ve daha önce bloğda yazdığım Cunda Adası tatili için ayvalığa gittiğim sabah otobüsten inerken ayağımın kayıp kalça kemiği kaburgalar tüm sırtımı olduğu gibi merdivenlere çarpıp tam 15 gün beni yatağa bağımlı hale getiren korkunç acılar ...
Annemin hakkını asla ödeyemem ...çok zahmetimi çekti .
Ama bir kez daha anladımki fiziksel acılar geçiyor zamanla ...ama ruhundaki acı ne zaman geçer o belli olmuyor .
Ve insan anlıyor ki böyle zamanlarda etrafındaki kişilerin ne kadar samimi ne kadar değil...gerçekliklerini böyle zamanlarda anlıyorsun .
Hep derim ağızdan kelimeler çok kolay çıkar .Beylik laflar kolay edilir
Ben hep şuna bakarım davranışlarınla o sözlerin altına imzanı atabiliyor musun !
Emek verdiğin insanların korkaklıklarına kendi hayatlarına bile sahip çıkamayışlarına bakıp düşünüyorsun
Anlıyorsun ki bir kez daha bazı kişiler kendi cehennemlerini başkalarının hayatlarında sınıyorlar !
Korkup yüzleşmekten kaçtıkları korkularının aslında kendi gerçekleri olduğunu göremeyecek kadar ruhlarındaki gözlerinin kapalı olduğunu görüyorsun
Bu 5 ay hem çok şey yaşandı ..hem hiç yaşanmadı ...yaşandı sandığım şeyler aslında hayatlarına bile sahip çıkamayanların  hayal dünyasında ucuz hesaplar içinde yaşanılan şeyler oldu
Özellikle bu son yaşadığım olayda yatağa bağlı halde kalınca bir çok konuda kırılma noktası oldu bende ...
Çok şükür allah dermansız dert vermesin ...her şey gelip geçiyor hayatta ...
Geçti gitti...


11 Haziran 2012 Pazartesi

DERİN RESİM

Bir önceki yazımda bahsettiğim resim bu.Tabi bizimkiler cep telefonu ile çektikleri için net değil.Ve daha tam bitmemiş

Merak ettiğim için telefonda resmi çekip yollar mısınız dedim hemen yolladılar.

Ve telefonda babamla yaptıgım bir konuşma ile kadın ve erkek arasındaki sanata bakış açısını daha net görmüş oldum :)

Hani önceki yazıda bir derinlik konusu vardı .İşte telefonda bu konu açıldı babamla ...

***Baba annemi eleştiriyorsun yok orasına iyi derinlik veremedin yok şurası olmamış diye .Ama senin hiç resim yaptığını görmedim ben.

***Ama ben bilmiyorum ki yapmasını .

***E o zaman niye eleştiriyorsun .Aslında sende başlasana resim yapmaya .Ne güzel fırsat orda işte size.Al eline bir fırça başla.Her şeyin bir ilki vardır .Hem o kadar dediğin derinliği nasıl vereceksin görmüş oluruz

***Aaaa ben hiç uğraşamam o kadar bir tabloyla .Baktım kafam kızdı mı bir yumruk atarım resime.Elimin izinden zaten orda bir derinlik oluşur ona bakarsınız

***Nası yani !!!???!!!

Artık bu cevaptan sonra konuyu uzatmanın sanatın öneminden bahsetmenin bir anlamı olmayacağı kararını verip babama sanata farklı bakış açısından dolayı teşekkür edip telefonu kapattım :)

Bizimkilerin derin mevzularının bitmeyeceği bu konuşmayla ortaya çıkmış oldu

4 Haziran 2012 Pazartesi

DERİN MEVZULAR !

Annemin resimlerine hep hayran oldum.Çocukken ilkokulda resimlerimi genelde annem yapardı ve o zamanlardan beri annem nasıl böyle güzel resim yapıyor diye düşünürdüm.

Zaman geçti ve yıllardır anneme hep sana malzemeleri alalım resime başla diyip durdum.Hatta uzun zaman önce malzemelerin bir kısmını alıp Ankaraya yollamıştım anneler günü hediyesi olarak.Ama bir türlü kısmet olmadı başlamak için .En sonunda 2 sene önce kursa yazıldı ve annemin hayatında yeni bir macera başlamış oldu .Ve bu yazıda ilk resimlerini paylaşmıştım

Bir süredir bizimkiler inşaatla uğraşıyorlar ve annem orayada tablolarını götürmüş :) Bir süredir hep bana Elçin sana tablo yapıcam ama senin gönlüne göre olsun.Sen begen bir resim ben yapayım diyordu.Bende begendim bir tane yolladım.

Geçen sene ilk resimleri bile harikaydı ve bu sene yaptıklarını daha görmedim ama eminim gene muhteşemdir .

Şimdi bizim bu 2 afacan inşaat daha bu kadar ilerlememişken tabi rahatlardı ve annem arada bana yaptıgı tabloyu çıkarıp yapıyormuş.Babamında 35 yıllık hayatımda bırakın resim yapmasını bir renkli kalem aldıgını dahi görmedim hiç. Şimdi manzarayı hayal edin ...yemyeşil bir bahçe ...karşınızda orman ...inekler ve kuşların sesinden başka ses yok .Annem bir elinde sigarası bir elinde fırçası yanında çayı ...Bir gün annem benim resime dalmış büyük bir sakinlikle yaparken arkadan olayları ateşleyen babamdan bir ses gelmiş :)

***O olmamış ? ( Bu sözüde ne zaman duysam izlemiyorum ama Olgun Şimşek hayranı olduğum için sadece onun olduğu sahnelere baktığım Yalan Dünya dizisindeki oğluna ettiği cümle aklıma geliyor hep.Bu çocuk olmamış :) )

***Ne olmamış ?

*** O yaptığın yer olmamış.

***Nesi var niye olmamış ?

***Oranın derinliğini iyi verememişsin !

***??!!!.?

Nası yani oldum aynen bende annem gibi :) Yahu resim hayatında yapmamış biri anneme derinliğini iyi verememişsin diyor .Merak ettim ne cevap verdin dedim .Hiç bir şey demedim tüm sakinliğimi koruyarak dönüp resime devam ettim dedi.Ama korkuyorum o resmin bir faydası olmayacak gibi bana bu gidişle çünkü hem babamın karışması hem inşaattan dolayı nasıl bir şey çıkacak korkuyorum :)

Artık bu iki afacanın birbirlerine derinlik vermesinden nasıl bir şey çıkacak bilemiyorum hayırlısı :)

28 Mayıs 2012 Pazartesi

KOCADAN DAYAK YEMEK !

Hep derim her ilişkinin kendine ait bir dili vardır .Bunun adı ister evlilik olsun ister ilişki olsun çogunlukla sadece o 2 kişinin anladığı bir dildir bu .Bazen bu dile getirilir bazen hayatın monontonluguna yenilip dile getirmek bir yana unutulup gider...

Geçen gün artık bloğu okuyanların iyi bildiği benim şahsına münhasır annemi aradım.Bu arada inşaat var evde ve düşündüklerinden epey büyümüş bir durumla karşılaşınca annem ve babam haklı olarak hem yoruldular hemde bir ustanın vurdumduymazlıgından dolayı gerginlerdi.

***Anneee nasılsın ? Beni seviyor musunnnn ? ( Kaç yaşında olursanız olun hani bazen şımarmak istersiniz annenize.Hah işte öyle bir zamanım benim o anda ama yanlış bir zamanlama olduğunu annemin cevabı ile anlamış oldum :) )

***Elçin ben hiç kimseyi sevmiyorum .Şu anda sadece kocamı seviyorum başka kimseyi gözüm görmüyor.

***Nası yani ? Anne resmen bu yağ çekmek ama.İnşaatta berabersiniz diye hemen beni sattın

***Aaaaa elçin kızdırma beni .O benim yanımda şimdi ne diyim sana .İşim gücüm var hadi gidip yemek yapmam lazım görüşürüz

Dedi ve pat diye kapattı .36 yıllık evlilikten sonra boyle hissetmek bence zor ama hadi şimdi 2 afacanı kırmayayım dedim sustum :) Bu arada o inşaat sırasında inatla benim için yağlı boya tablo yapmak için azimle uğraş verdi ama allahı var :)

Geçen gün tesadüfen bir bloğ keşfettim .Rüzgarlı Günler ve Geceler-Görkem geçtiğimiz gün sabah kalktığı zamanki evde karşılaştığı manzarayı resimlerde birlikte bloğda paylaşmış .Bunu okuyan eşi de haklı olarak kendini bu yazıda savunmuş .Her iki yazıyada bayıldım

Ve ancak bu kadar kibar bir dille dayak yenir kocadan dedim .Dediğim gibi her ilişkinin kendine ait bir dili vardır .Kaç yıllık evli olursanız olun ...

14 Mayıs 2012 Pazartesi

GÜÇLÜ KADINLAR !

Bu aralar kafama takılan bir konu ...güçlü kadınlar ve benim tabirimle ağlak kadınlar !

Etrafıma bakıyorum inanılmaz bir artış var ağlak kadınlarda .Ve her ne hikmetse daha bir kıymet bilinen kadınlar bunlar .Lafa geldiği zaman bir sürü beylik laf eden ama iş icraata geldiğinde safa yatıp karşısındaki erkeği aptal yerine koyup BEN BİLMEM Kİ YAPAMAM Kİ lerin arkasına sığınan korkakça yaşamayı erdem sayan kadınlar .Ve açıkçası onları çeken erkeklerin hangi şuurla ve mantıkla buna devam ettiklerini anlamadım ve asla anlamayacağım.Kafalarını ellerini arasına alıp ne uğruna bu saçmalığı çektiklerini ve  aslında en başta aptal yerine konuldukları için kendi kişiliklerine yapılan saygısızlık olduğunu anlamaları gerekiyor ama nerdeeee öyle erkek !!!

Geçen gün bir yazı okudum ve sanki düşüncelerime tercüman olmuş.

Bu ağlak kadınların neden bu kadar popüler ! olduklarının mantıklı bir açıklamasını bilen varsa lütfen paylaşsın ayrıca.Çünkü bu kadınlar insanda sinirden gidip kendini bir yerden aşağı atma hissi uyandırıyor ...

                                                             GÜÇLÜ KADINLAR

Güçlü kadınlar vardır, her işlerini kendileri halletmeye çalışan.. Anne babaları tarafından böyle yetiştirilen. Onlar kendi paralarını kendileri kazanmak isterler. Evdeki tüm tamirat, tadilat işlerinden anlarlar. Bir erkeğe mecbur kalmadan da hayatlarını devam ettirebilirler. Faturalarını kendileri yatırırlar. Hemen hemen tüm işlerini kendileri yaparlar. Hatta etraflarının yükünü de üstlenirler. Özgürlüğü severler, dik durmayı da, güçlüdürler çünkü...

Âşık olduklarında hissederek yaşarlar. Aşklarına kurallar koymadıkları gibi büyük beklentilere de girmezler. Sevdiklerine problem çıkarmazlar. Bütün gün çalışıp durduktan sonra, akşamları yorgun da olsalar sevgilileri buluşalım dediğinde, hemencecik hazırlanıp sevgililerinin onları evden almalarına gerek kalmadan, o her neredeyse onun olduğu yere giderler.

Çoğu zaman sevgililerinin ya da kocalarının haberi bile olmaz yaşadıkları sıkıntıdan, yansıtmazlar çünkü. Para var mı, işyerinde sıkıntı mı oldu, birine canı mı sıkıldı, hiç bunlarla yormazlar birlikte oldukları erkeği. Çünkü istemezler kimse onlara acısın. Sonra da bir bakarlar ki, bu kadar dik durmanın ve sorun çıkarmamanın karşılığında gerçekten de kimse onlara acımaz. Bu durum zamanla gelenekselleşir ve acınmama ile sorun çıkarmama hali yaşam tarzına dönüşür. Ezkaza dayanamayıp sorunlarını paylaşmaya kalksalar, bu sefer de sorunlu kadın, kaprisli kadın, tahammül edilmez kadın damgasını yerler. Bu yüzden de terk edildiklerinde bile hiç seslerini çıkarmaz bu güçlü kadınlar! Terk eden erkek de bilir onun ne kadar güçlü olduğunu ve onsuz da yaşayabileceğini, içinde yaşadığı fırtınalardan bihaber. Sonra bir dosttan, eşten, ya da tanıdıktan duyarlar ki onu terk eden erkek gitmiş, muhtaç yaşamak zorunda olan biriyle beraber olmaya başlamış. Erkekler çok severler böyle kadınları. Birinin ona muhtaç olduğunu görmek bir çok duygusunu okşar erkeğin. Onlara kendini erkek gibi hissettirir! Bu zayıf kadınlar erkeklere bağımlıdır.

Mesela fatura filan yatıramazlar, anlamazlar çünkü. Nereden yatırılır onu da bilmezler. Ev ya da yemek alışverişi de yapmazlar, çünkü taşıyamazlar onca torbayı. Hep yorgun olurlar, bütün gün spor salonları, kuaför, o mağaza, bu mağaza gezerler. Akşama yemek yapmaya fırsat bulamazlar. Akşam eşleri eve geldiğinde, bugün nereye yemeğe gidelim, diye sorarlar. En kötü ihtimal dışarıdan yemek söylerler. Zayıf kadınlar doğurdukları çocuğa bakacak gücü de kendilerinde bulamazlar, pamuklar içinde yaşamaya alışmışlardır bir kere. Kendilerini hep altın tepsi içinde sunarlar. Huysuzluk da ederler, ama bu erkeğin hoşuna gider, çünkü kadın ona muhtaçtır, söylenmeyen güçlü kadının aksine, hiçbir şeyi beğenmedikleri gibi devamlı da mutsuzdurlar. Pek teşekkür etmezler, kıskançlık krizlerini de severler Kocasının ve sevgilisinin hayatlarını karartırlar. Erkekler bu kadınları asla terk edemezler. Çünkü o güçsüz, kırılgan bir kadındır. Ayrılırsa kurda kuzuya yem olur. Koruyup kollanmalıdır her an o!.

Zayıf kadınlar hiç çökmez, buruşmaz ve yıpranmazlar. Ancak işin ilginç yanı her zaman daha değerli olanlar da onlardır. Ve geride kalan güçlü kadınlar tüm bunların nasıl gerçekleşebildiğine sadece bakakalırlar.

AYLİN KOTİL

7 Mayıs 2012 Pazartesi

DOĞUM GÜNÜ - 35 ' E 5 KALA

Yıllar önce bir gün annemin lise de okuduğu edebiyat kitabını bulmamla başladı şiir sevgisi.Açıkçası o zamana kadar hiç sevemedim şiiri ve ödev olarak verildiğinde hep zorlandım ezberlemek için .Ama bir gün annemin yıllardır sakladığı edebiyat ders kitabını bulup karıştırmaya başlayınca gözüm bir şiire takıldı .Cahit Sıtkı Tarancı nın 35 yaş şiiri ...

Beni çok etkiledi her okuduğumda.Özellikle son kıtasını çok severim .

Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.


Hatta anneme bir gün ^^ Anne vasiyetimdir eğer bir gün senden önce ölürsem mezar taşıma bu son kıtayı yazın ^^ dedim ve aldığım cevap tam annemce oldu :) ^^ Yahu sen ölüp gideceksin ne karışıyorsun benim işime.İstediğimi yazarım oraya ben halla hallaaa^^ ...Mecbur peki anne dedim :)

18 yaşıma kadar her senemi iyi hatırlıyorum ama ondan sonra geçen seneler çok hızlı oldu.İnsan 18 li yaşlarda 30 lu yaşlar çok uzak sanıyor ama bir bakmışsınız 30 lu yaşları ortalamışsınız bile .Yıllarca hep bu şiiri okuduğumda acaba nerde ve kiminle olacağım o yaşta derdim .Ve 35 yaşıma 5 kaldı.12 Mayıs da yaş artık 35 ..Dante gibi ortasındayım ömrün artık.Neler getirir neler götürür bilemem ama çok farklı , güzel ,sağlıklı ve huzurlu bir sene olmasını diliyorum .

Bu hafta özel bir hafta .Hep çok sevdim Mayıs ayının 2. haftasını .12 Mayıs doğum günüm 13 Mayıs anneler günü.Annemle geçen gün telefonda konuşuyoruz

***Anne ne kadar güzel ve özel bir hafta değil mi ? Özel , bir çok anlamı olan ,değerli. ( Ben burda hem doğum günümü hem anneler gününü kasdediyorum .Ama benim annem bu hafta çok yorulduğu için eve yapılan boya işinden dolayı artık ne anladı bilemiyorum :) )

***Ne var ki bu hafta ?

***Annem özel bir hafta değil mi bu hafta ?

***Niye ne var bu hafta ? Aaaaaaaa Elçinnnnnn HIDIRRR

***Ne hıdırı anne o kim ?

***Hıdır evladım .

***Hıdır ne anne ya ?

***Elçin bugün hıdırellez.Tamammm anladım ne demek istediğiniiii .Ondan özel bir günnn .( Yahu 35 yaşıma geldim hıdırı hatırladı evladını doğurduğu tarihi hatırlamadı :) )

Artık o noktadan sonra bir şey demek anlamsız olacağına kanaat getirip en iyisi susmak dedim ve anne ben seni örtüyorum dedim :)Ben telefonu kapatırken genelde hadi örtüyorum seni derim :)

Şahsına münhasır bir kadın olduğunu her gün gösteren bir kadındır annem .Resimdeki eli hep yüreğimde ...

Her anneler gününde artık klasikleşen  anneme yıllar önce yazdığım yazıyı  bir kez daha ekliyorum.Şimdiden tüm annelerin ve evladı olmasa bile yüreğinde anneliği hisseden tüm kadınların anneler gününü kutluyorum.

Ve doğum günüm münasebetiyle yapımda ve yayında emeği geçenlere ( yani annem ve baba :) )  bir kez daha teşekkür eder 35 yaşımda  bunalımlara mı gireceğim yada muhteşem şeyler mi olacak kısaca  başıma neler gelecek merakla beklemekteyim :)

BENİM ANNEM GÜZEL ANNEM...

Söze nerden başlayacağımı bilemedim annem.konu sen olunca kelimeler yeterli kalmıyor seni anlatmaya :) şahsına münhasır bir kadınsın...


insan belli bir yaşta bazı şeylerin önemini anlayamıyor yaşının getirdiği durumlardan dolayı.bazen isyankar oluyorsun bazen siz beni anlamıyorsunuz diyorsun bazen offff anne gene başladın oluyor :)

insan belli bir yaştan ve bazı yaşanmışlıklardan sonra olayları daha farklı değerlendiriyor.eskisi gibi olaylara daha sert yaklaşıp ani tepkiler vermiyor.şairin dediği gibi acılarda sevinçler gibi olgunlaştırıyor insanı.olayları geldiği gibi karşılamayı öğreniyorsun.daha hoşgörülü olmayı daha sabırlı olmayı öğrenirken bunları herkese değil gerçekten bunu hak edenlere vermeyi hayat sana öğretiyor insana.sonuçlarının belkide kötü olacağı bir olayda bile insan bazen gülebiliyor.olayı espriye vurabiliyor

hani senin bana yıllardır söylediğin bir şey var- insan ruhunu terbiye etmesini öğrenmeli...-

işte annem eğer bugün çok daha fazla sabırlıysam, insanları olduğu gibi kabul etmeye çalışıyorsam , yaşadığım zor dönemlerde gülebilecek bir yön bulabiliyorsam , bir çok kişi beni gördüğünde annenin kızı olduğun nasıl belli her yönden şeklinde övgü dolu sözler duyuyorsam , yeri geldiğinde susmanında büyük bir erdem olduğunu anladıysam , özel hayatımda yaşadığım zor günlerde biliyorsam annem her zaman benim yanımda bana her yönden destek , nefes alamayacak durumda olduğumda sana telefon açıp sesini duyup rahatlayabilmek için güya belli etmeden daha ilk anne dediğimde sen anında neyin var dediğinde sana olan hayranlığım her seferinde daha fazla arttığını düşünüyorsam , küçükken en çok sevdiğim şeylerden biri olan karıncaları seyrederken bile benimle birlikte seyredip beraber güldüğümüz için :) beni deli kızım diye sevdiğin için ,ben seninle ne yapacağım derken sesindeki o sıcaklığı anne kokusunu bile bana telefonda hissettirdiğin için , ameliyat olduğumda gözümü daha tam açamadan alnımda hissettiğim o sıcak anne elini alnıma koyup okşayıp beni sakinleştirirken sesindeki o endişeli ,ağlamamak için güçlü durmaya çalışıp sesindeki titremeyi engellerken burdayım yavrum dediğin için , bana destek olurken herkese her şeye karşı benim arkamda olup her koşulda ben senin yanındayım yavrum dediğin için ....

daha milyonlarca sayamadığım şey var annem .sana ne kadar teşekkür etsem azdır annem.iyiki benim annemsin.varlığın her zaman bana güç verdi...senin kadar eğlenceli bir annem olduğu için çok şanslıyım :) ben ağlarken bile söylediğin tek bir cümle ile beni gülme krizlerine sokan , dışarı dolaşmaya çıktığımızda mutlaka eğlenceli bir olay yaşatan , çok güzel,yürekli,çok fedakar,güleryüzlü,adaletli,yetenekli daha bir sürü sıfatın karşılığı sensin annem ...

o anne kokun dünyalara bedel.senin gibi bir anne olmayı başarırsam evlatlarıma daha ne isterim hayattan ...iyiki benim annemsin...seni çok seviyorum annem...anneler günün kutlu olsun

kardeşimin dediği gibi annneeeciiiiğiiimmmm:)

Annem bir parça var ...lütfen dinle.kayahan-ipek acar ın ninni parçası ...

Çocuğum olup bu ninniyi söyleyeceğim günler gelecek mi annem ?

30 Nisan 2012 Pazartesi

KÖFTECİ RAMİZ - KÖFTECİM

Benim köfte sevdam en üst seviyeye benim bildiğim 4 yaşlarında geniz eti ameliyatı sırasında ulaştı .Nasıl mı ? Şöyle malum genelde her çocukta bir köfte sevgisi vardır ama bunun dereceleri farklı .Benimkinin derecesini olayı yazdığım zaman artık siz karar vereceksiniz.Ameliyat için malum aç kalmam gerekiyor ama yaş 4 ve o yaşta bi çocuğa bunu nasıl anlatabilirsiniz ki .Az çok hatırlıyorum gözümün önünde köftelerin resmen resmi geçit yaptıklarını :) Ameliyat saati akşam üstüne sarkınca ve ben hala aç olunca bende ipler koptu tabi.En sonunda beni ameliyata aldılar ama ben ameliyat derdine düşeceğime köfte derdine düştüm.Hatırlıyorum beni masaya yatırdılar bayıltmaları lazım ama ben köfte diye ağlıyorum.Bir an yattığım yerden kalkıp oturup son ses köfteee diye bağırdım bir güzel :)

Çocukken dedem beni köfte çok sevdiğim için Ankara da inegöl köftesi meşhur bir yere götürdü.Bu kadar ameliyat masasında bile köfte diye sayıklayan bu çocuk garsonun küçük hanım ne alırsınız sorusuna makarna cevabı vererek garson dahil ordakileri şaşırtmayı da başarmıştır .Ardından peki ne içersiniz sorusuna verilen cacık cevabımı hala düşünmekteyim hangi mantıkla bunu dedim diye :)

Hep annemin yaptığı köfteler her çocuk gibi özel oldu benim için .Nerde kimin evinde yersem yiyeyim damağımda hep annemin köftelerinin tadı vardı .Hep o tadı aradım.Dışarda yediklerimden de tad alamadım.

Yıllar önce bir gün İzmir e giderken Manisa Akhisar da benzincinde durup bir köfteciye girdik.Köfteci Ramiz ...Daha ilk o salata barı kendine çekti beni.Bir sürü çeşit ,yeşilliklerin her tonu ...Ardından gelen köfte ile daha ilk lokmada köftecimle aşkımız başlamış oldu :)

Lezzeti harikaydı . İstanbul da yerleri yoktu ve bu yüzden her o tarafa gidene rica ettim ve çiğ olarak buzlukta getirdiler.Buzluğa atıyordum ve canım çektiği zaman hemen bitmesin diye azar azar pişiriyordum :) Bir gün bir arkadaşım hadi Elçin gözün aydın senin köfteci İstanbul da yer açmış dedi ve tabi çok sevindim.Ardından benim eve yakın bir alışveriş merkezine de açılınca artık tabi beni kimse tutamadı.Bir çok yerde yedim daha önce ama o aradığım tad yoktu .En sonunda tam istediğim lezzette bir köfte yapan yer vardı yakınımda.Ve ondan sonra köftecime olan sevgim gittikçe arttı ve sadik bir müşterisi oldum.Hatta çevremdekiler bildikleri için beni ^^ Aaa Elçin nin köftecisi^^ bile demeye başladılar.İşte Köfteci Ramiz le olan tad ve gönül bağım böyle başlamış oldu .

Köfteci Ramiz'in hikayesi kendi sitesinde şöyle anlatılmış...

^^20.Yüzyılın hemen başında Makedonya’nın Prilep şehrinde dünyaya gelen iki öksüz ve yetim oğlan kardeşin öyküsüdür bu… Babaları Balkan Savaşında esir düşmüş, annelerini bebek denecek yaşta kaybetmişler, onları büyüten babaanneleriyle birlikte Türkiye’ye göç etmişler. Önce Alaçatı, sonra İstanbul ve Adapazarı derken amcalarının yaşadığı Manisa’nın Akhisar ilçesinde almışlar soluğu…

Akhisar o yıllarda Birinci Dünya Savaşından yeni çıkmış ve çiçeği burnunda bir Cumhuriyet’in şehri. Halk tarifi şimdilerde imkansız bir yoksulluğun içinde. Burada amcalarının meyhanesinde çalışmışlar ama bir taraftan da yıllar boyu süren askerlik görevlerini de İstanbul’da yaparlarken evci çıktıkları akşam saatlerinde ve hafta sonlarında, o yılların İstanbul’unun önemli lokantalarında çalışarak mesleklerini geliştirmişler. Akhisar’a tekrar döndüklerinde de Makedonya’da sokak satıcılarının yaptığına benzer bir tür ızgara köfteyi daha da geliştirebilme imkanı bulmuşlar.

Tamamen dana etinden mamul, sadece tuz ve soğandan oluşan, yiyene et tadı veren bu köftenin altına, kepekli bir tür pideyi tereyağında kızartarak doğrayarak yastık yapmışlar. Izgara edilmiş yeşil biber ve tavada tereyağıyla ısıtılmış domateslerle sunulduğunda, yiyenin unutamadığı bir lezzetin yaratıcısı olmuşlar. Sonunda da 1928 yılında limon sandığından sandalyeleri olan küçücük bir dükkan açmışlar kendilerine… 1934 yılında da, şimdi hala faal olan tarihi dükkanlarına taşınmışlar. On yıllar boyunca Akhisar’ın ilk ve tek köftecisi olarak bu lezzetin ününü tüm ülkeye duyurmuşlar. Öyle ki, İstanbul – İzmir anayolundan saparak Akhisar’ın içine, Merkez Çarşı’ya gelip bu köfteyi tatmak isteyen İstanbullu müşterileri her gün daha fazla gelir olmuş dükkana…

Köfteci Ramiz’in dördü oğlan biri kız beş çocuğu olmuş. Çocukları hem onunla dükkanda çalışmış hem de okumuşlar. Oğlanlardan ikisi hukukçu, kızı diş hekimi, diğer iki oğlanın da birisi mühendis diğeri de işletme tahsil etmiş. Bütün bir ömrü, yarattığı bu lezzeti ülkeye duyurmak adına çalışan Köfteci Ramiz 1970 yılında rahmetli olmuş. Çocuk denecek yaşta babalarını kaybeden kardeşler dört elle babalarının bıraktığı mirasa sarılmışlar ve babalarından teslim aldıkları bayrağı bugüne kadar getirmişler. ^^

İşte babalarından miras kalan bu büyük markayı 4 erkek kardeş dünya markası yapma yolunda büyük bir emek içerisindeler .Birol,Bircan,Birtan ve Bülent Taşkınlar kardeşler bambaşka alanlarda eğitim almalarına rağmen baba mesleği ağır basıyor ve bu işe gönül veriyorlar.İşletme , jeofizik mühendisliği ve hukuk alanlarında eğitim alıyorlar.Daha ilkokuldan itibaren tüm eğitim süresince tatil zamanı hep çalışarak geçen , o yaştaki çocuklar denize girerken o yaşta verilen sorumlulukları en güzel şekilde yapmak için verilen emek ,çaba ...
Ve şu anda Türkiye de 100 ü aşkın şubesi ve yakın zamanda yurt dışında açılacak şubeleri ile inanıyorum ki bu azim ve emekle dünya markası olma yolunda hızla ilerleyecek .

Geçen gün bir   beğeni    maili attım ve açıkçası hem şaşırdım hem sevindim .Çünkü müşterilerden gelen her türlü maile gereken özen gösterilmezken bir çok kurumda , Köfteci Ramiz yaklaşımı ile bu konuda da farkını ve ne kadar hassas olduklarını ortaya koydu.1 saat sonra Genel merkez müdürü Hakan Bey tüm samimiyeti ve nezaketiyle aradı.Ardından 4 kardeşten Bülent Bey'le de bir konuşma yaptık.Büyümek güzel ama bazı şeyleri sindirmek ,hazmetmek ,emek vermek ve miras kalan bu büyük markayı daha ilerilere taşımak da başka bir meziyet bana göre.

Bülent Bey yeni açılan Trump Tower da sadece çocuklara ayrılan bir katta Köfteci Ramiz Çocuk olarak da yer aldıklarını söyledi.Sadece çocuklara özel yiyeceklerin ve tatlıların olduğu bir yer olduğundan bahsetti büyük bir heyecanla .

Ve beni çok mahçup ettiler .Ertesi gün Köfteci Ramiz e özel tarhana,karadut reçeli,yeşil fıstık reçeli,2 çeşit zeytin ,bal,sızma zeytinyağı ve saf sabunlardan oluşan büyük bir paket yolladılar .Daha kutuyu açar açmaz mis gibi tarhana kokusu yayıldı eve .Ve bu ürünleri şubelerden almak da mümkün .Burdan bir kez daha çok teşekkür ediyorum en başta Bülent Bey e ve Hakan Bey e .Sabırları ,anlayışları ve beğeni mailine bile olan hassas yaklaşımları için

Geçen ay annem bana geldiği zaman o an canım inegöl köfte istediği için bir avm nin içinde Ramiz ile karşılıklı olan bir yere gittik .Dedemle yıllar önce yediğim o inegöl köfte tadını arıyorum zaman zaman ve bu nedenle oraya girdik.İlk annem sesini çıkarmadı.Ama ben sanki ihanet ediyormuşum gibi hissettim ve arkamı dönerek oturdum Ramizin olduğu tarafa .Yiyoruz ama annemde pek bir memnuniyet havası yoktu.En sonunda yemek bitti ve anne rahat rahat söyle beğenmedin mi diye sordum.Annem ilk kırmak istemeyip yoo hayır yedim beğendim dedi.Ama kendini tutamayıp gözleri ile Ramiz i işaret edip ^^ Senin Köfteci Ramiz'in köftesi daha güzel ama hiç kusura bakma^^ dedi :) Yani yılda 1 kere başka bir yere gittik ama ihanet etmiş gibi hissettim ve tabi ilk göz ağrımın yerinin başka olduğunu bir kez daha anlayıp köftecimle olan bağlılığıma devam ettim









Bu büyük markanın başlangıcı Manisa çarşıdaki ilk dükkan ve baba Ramiz ...

Birtan Taşkınlar bu sitede 1928 yılında başlayan bu lezzet yolculuğunu çok güzel bir dille anlatmış .